.:Nova Fronteira:.

Benvido a NF. Un blog feito desde a diocese de Mondoñedo-Ferrol (Galicia), onde te podes expresar. Un punto de encontro para a xente nova

Archive for Abril, 2006

No es frecuente pero… ¡existe!

25 Abril, 2006 Escrito por: Carmela Lamas, estudiante de Medicina en Santiago Tema: A Fondo, Compromiso xuvenil, unha quimera? 1 persoa dixo algo→

Carmela LamasMe siento a escribir acerca del compromiso de los jóvenes intentando hacer algo más que un remake de mi primer artículo para a fondo, para aquel debate sobre la juventud. Lo único que quiero retomar de aquella historia es un fragmento que ni siquiera escribí yo. En uno de los comentarios a aquella colaboración, alguien decía que los jóvenes, como los adultos, son hijas e hijos de un tiempo y un espacio, de una sociedad que busca la felicidad instantánea e individual, de un mundo que escapa del compromiso.

Refiriéndonos a la gente joven como un colectivo único sí que me parece utópico hablar de compromiso. Pero individualmente o en grupos relativamente reducidos sé que sí existen jóvenes comprometidos; comprometidos con sus ideas, con sus semejantes, con su fe… Pienso en algunos grupos de estudiantes, en ONGs… Vengo de celebrar la Pascua en Mondoñedo; cuatro días inolvidables que todos pudisteis compartir con nosotros a través de Nova Fronteira.

La “Pascua Xove” de la diócesis nos enseña muchas cosas, entre ellas que existe un grupo de jóvenes que se deciden a regalar su tiempo y su trabajo para llevar a los demás lo que creen, lo que sienten; que se comprometen con una fe, con una ideal… Ellos son un ejemplo, como tantos otros, de esa juventud que se moviliza; que nos permite afirmar que el compromiso juvenil existe, quizás no como algo frecuente, habitual… pero existe…

Tornar a indiferencia por compromiso

24 Abril, 2006 Escrito por: Tere Nécega, profesora de Relixión Tema: A Fondo, Compromiso xuvenil, unha quimera? Xa van 18 comentarios →

Tere NécegaDespois de tantos anos traballando con xovenes, tantos que xa me fixen “vella” (pero solo en anos eh!!!) pois resulta que cando lín esta proposta, esta pregunta, enseguida se me veu á cabeza non a palabra xuvenil, se non a palabra compromiso, pois posiblemente sexa esta a que teña nunha auténtica crise…que por iso repercute nos xovenes…

Pois vou responder á pregunta que facedes…NON, non é unha quimera, non é un soño, nin unha utopía. Pero si creo que hai unha crise, si penso que vivimos un momento difícil para poder definir o que significa a palabra compromiso, e para poder propoñer ós xovenes ou ós maiores un compromiso sexa do tipo que sexa.

E a crise da que falo non a descubro eu, e non é de agora mesmo, estoume referiendo ó que para mín é a peor das posturas ante calquera cousa da vida, a INDIFERENCIA. Que é para mín comprometerse? Pois veredes, é descubrir que algo ou alguén me importa, descubrir que unha situación pode cambiar porque eu interveño nela, aprender que si eu aporto algo as cousas son diferentes, descubrir que son importante porque conto e contan comigo, é tamén aprender que eses compromisos que vou adquirindo son capaces de transformarme, de cambiarme, de alegrar a miña vida, e tamén de facerme sufrir.

“Ti non podes cambiar todo o mundo, pero so ti podes cambiar a túa parte de mundo”

Fai anos que levo esta frase gravada no meu corazón…Iso é para mín o compromiso, decirlle que si a iso. Descubrir que son responsable dunha parceliña, descubrir que encargarme dela, facela miña, comprometerme com ela é cambiar o mundo, e ademáis iso cambiar a miña vida. Por iso penso que a indiferencia é a peor enfermidade, pero non é exclusiva dos xovenes, se non que os xovenes son herdeiros dunha sociedade que ten a indiferencia como bandeira, satisfeita de todo, pagada de sí mesma, enormemente egoísta e que pecha os ollos ante a miseria e a dor de máis da metade da humanidade.

E vou rematando, e quero facelo falando dos xovenes, traballo con eles todos os días e sufro esa tremenda indiferencia ante todo o que sexa compromiso para cambiar as cousas da que tamén eles están contaxiados, pero NON SEMPRE É ASI, e algunha vez recibo unha alegría, e veredes teño que decir que cando un xoven descubre o compromiso, algo polo que loitar e algo polo que paga a pena entregarse, faino dun xeito que a mín segue a sorprenderme e entonces todo cambia, e o corazón alégrase.

Sei que na nosa Diócese hai moito que traballar cos xovenes ¡¡¡vaia si o sei!!! Sei tamén que non son moitos os que pasan da indiferencia ó compromiso porque isto é um camiño lento, lento, lento. Coñezo xovenes, cecáis alonxados da fe, pero comprometidos co mundo, colaborando en ONGs, en proxectos moi diversos, porque iso da sentido á sua vida…Iso é compromiso.
E sei tamen que nesta Diócese hai xovenes comprometidos que son un auténtico tesouro, que sacan tempo de debaixo das pedras pa facer miles de cousas, que preparan encontros, reunións, traballos de solidariedade, campamentos, convivencias, pascuas, que son catequistas, levan grupos de reflexión, de traballo…Seino porque teño a ledicia e o orgullo de coñecelos, de traballar con eles e cando penso así o meu corazón, a pesar de todos os sinsabores que traballar cos xovenes pode traer…Pois o meu corazón dá gracias. Taba tentada a poñer os seus nomes pero como dice el cantor…”Dios y mi canto, saben a quién nombro tanto”.

No é unha tarefa fácil, hai que seguir traballando para poder tornar a indiferencia por compromiso, ese é o reto.

Cóstame crelo

23 Abril, 2006 Escrito por: Antonio Valín, director de NF Tema: A Fondo, Compromiso xuvenil, unha quimera? Xa van 3 comentarios →

Antonio ValínHai moitas persoas que cando falan da xente nova, soen facelo dun xeito pobre: fálase do negativo, daquilo que molesta, do “desastrosa” que pode chegar a ser. Persoalmente non mo acabo de crer. Podo afirmar que hai casos, grupos e ata colectivos que encaixarían dentro dese grupo que nas enquisas veñen sinaladas como “politicamente incorrectos”; os estudios que acaban de sair ás rúas van nesa liña, pero cóstame crelo, polo menos nos xoves que coñezo eu.

É certo que a mocidade non acaba de situarse –nunca o fixo de todo- na sociedade, cultura, política, valores, igrexa,… que a rodean. É certo que ser xove significa facerse un oco no abano de opcións que hai no mundo. A política, o traballo, as intitucións, as grandes relixións,… non convencen, non enchen e hai que buscarse a vida. Non é fácil ser novo, sobre todo porque o mundo que recibimos non é perfecto, nin siquera o que nos deixan aqueles que dun xeito apoloxético, falan das “preocupantes características da mocidade actual”. Cando un bota un vistazo á realidade que recibe, ás veces, dá medo, e iso que só a acollemos. Ante isto hai moitas reaccións: eu coñezo xente que bebe a sorbos enormes a realidade, que quere vivir a tope, que non dubida en meterse en traballos, actividades, grupos que moven a outras persoas –non sempre da súa idade-, xente que gasta o seu tempo libre e incluso outro tempo que podería adicar a outras actividades; son tíos e tías totalmente normais, que viven, se divirten e disfrutan da vida como xente nova (non pensedes que falo de alieníxenas); non, son unha peña ben normal. Cando traballo con eles, é unha pasada: vense valores, pequenas opcións,… tamén incoherencias e incongruencias, pero é xente que vai intuindo o que quere, e parece que o que quere é deixar detrás deles un mundo algo distinto. Pode parecer idílico –non o é- coñezo tamén outra realidade ben distinta, e no só nos xoves, tamén nos adultos; por iso me resisto a demonizar ós xoves e ó seu compromiso. Vendo a moitos dos da miña xeración penso qué é o que nos diferencia? somos nós moi distintos en actitudes, opcións, en pringarse en distintas actividades e campos? É só a mocidade deste novo milenio a que vai ó seu e ós demais e todo o que os rodea non importa?

Sinceramente, sígueme costando crelo.

Gustarianos saber qué opinas ti, cómo te ves, cómo ves á xente que te rodea e á sociedade. Nesta Nova Fronteira quixeramos escoita-la túa voz, le-la túa opinión; seguro, que tes moito que dicir. Esperámo-la túa colaboración.

Fenómeno pAscUA XovE

21 Abril, 2006 Escrito por: Redacción NF Tema: Música, Pascua Xove, sobre a web Xa van 6 comentarios →

Fai click para ampliar

Ya tenemos las fotos de la Vigilia Pascual disponibles para todos, así como algunas otras de la Pascua Xove, de varios días. Se pueden consultar en nuestra sección fotos.

Si teneis alguna más y quereis compartirla, no dudeis en escribirnos.

Además, os ofrecemos una canción que seguro que os suena. Se llama “En mi debilidad” y es del popular grupo de música religiosa Brotes de Olivo.

Escucha al mismo tiempo que navegas!Esta canción se llama En mi debilidad, de Brotes de Olivo.

  • La actividad de la página

Nova FronteiraNF vive unos días de agitación. La participación es notable, con numerosos comentarios. Unos son graciosos, otros usan el lenguaje de los sms, que a los no acostumbrados dificulta un poco la lectura, y otros hablan de experiencias y de sentimientos.

Es una gozada el ver que el trabajo que NF realizó esos días en Mondoñedo sirvió de algo. En los tiempos que corren, la web se rebela como un vínculo de unión, también de los cristianos, que puede servir para muchos fines: uno de ellos es evangelizar, otro dar publicidad a nuestras actividades, y otro, y no menos importante, servir para el debate.

En unos días publicaremos nuestro siguiente “a fondo“, que llevará por título: “compromiso xuvenil, unha quimera?” en el que podremos seguir expresando nuestras opiniones como de costumbre.

Desde Nova Fronteira reiteramos nuestra disposición a aceptar sugerencias, comentarios e incluso colaboraciones para publicar en nuestro blog. Hagamos de esta iniciativa un lugar para todos.

De momento, anunciamos agradecidos que nuestro contador está a punto de batir las 10.000 visitas. Tras el comienzo de nuestras andanzas, en enero, hemos publicado más de 140 entradas y más de 160 comentarios han enriquecido estas aportaciones. Además, hemos abierto el espacio a las dudas, consultas y consejo a través del correo electrónico por parte de tres sacerdotes jóvenes de nuestra diócesis, un montón de fotos pueden verse en la red. En unos días presentaremos una sección “recursos” con contenidos disponibles para clases de religión, catequesis…

Los que hacemos Nova Fronteira queremos daros las gracias, empezando por el director y siguiendo por todos los colaboradores, y os emplazamos a seguir de cerca la actividad de la página. Lo mejor está por llegar.


.:NF:. Fotos de la Pascua Xove 2006

Fai click para ampliar

Afinando a voz

20 Abril, 2006 Escrito por: Redacción NF Tema: Convocatorias, Música 1 persoa dixo algo→

Festival da canción vocacionalO Festival da canción vocacional de As Pontes xa está aquí. En dous días, decenas de grupos parroquiais ou grupos creados “ex profeso” competirán nunha xornada de festa cantando temas que xiren en torno ó lema “Eh! Alguén te espera”.

O ano pasado non houbo concurso, ó se cumpliren dez anos dende que esta iniciativa botou a andar. Este ano, e xa co formato habitual, centos de persoas se congregarán na igrexa do poboado. Como sempre, haberá dúas categorías, infantil e xuvenil, como explican as bases. As cancións do primeiro grupo interpretaranse pola mañá, mentres que as dos participantes de 14 anos en adiante resoarán na igrexa tralo xantar. O xurado do festival está constituido por un representante de cada grupo que deberá valorar as cancións dos seus compañeiros.

Ademáis, haberá unha eucaristía compartida e un concerto-testimonio para rematar a xornada.

Este festival, xunto con outros como o de Ourense, é unha mostra de evanxelización dende a música, e de cómo se pode pasar unha xornada festiva, coñecer xente de moitos lugares e compartir a fe en comunidade.

A continuación, o horario do festival, que nos pasa a Delegación de Pastoral Vocacional:

10,00.- Chegada e acollida
10,30.- Saudo. Oración
(mentras reúnense os representantes dos grupos para sorteo e indicacións)
11,30.- Actuacións sección infantil
12,30.- Ensaio cantos
13,00.- Celebración
14,00.- Xantar
16,30.- Actuacións sección xuvenil
18.30.- Descanso. Merenda
19,00.- Concerto –Testemuño (Rogelio Cabado)
20,00.- Entrega de premios e diplomas ós participantes. Despedida

Cóntannos dende a delegación que o bispo, Manuel Sánchez Monge, achegarase ó festival nalgún momento do día, para ver a marcha da actividade e falar cos participantes.

Dende NF tentaremos estar presentes, e contárvolo para que o que non poida ir si estea dalgunha maneira no festival. Que gane o mellor!

.:NF:. As Pontes 96; un canto á vida
.:NF:.Eh! alguén te espera
.:NF:. Bases do Festival da canción vocacional (inscrición xa pechada)
.:NF:.As Pontes, igrexa xove que comparte a súa fe

No es una noche cualquiera

19 Abril, 2006 Escrito por: Raquel Barreira, profesora de Relixión Tema: Crónica de actividades, Pascua Xove Xa van 5 comentarios →

Raquel BarreiraEstos días estuve preguntando entre mis alumnos, de entre 14 y 17 años, si habían participado en sus parroquias en las celebraciones de Semana Santa. En general la participación es escasa, pero la celebración que sin duda tiene más éxito entre ellos es la del Domingo de Ramos, día incluso aprovechado en muchos lugares para estrenar la ropa de primavera. No me voy a meter a analizar en qué clase de actos sociales se han convertido muchas de nuestras celebraciones, sólo quiero decir que para cualquier cristiano debería ser la Vigilia Pascual la celebración más importante del año litúrgico, esa que por nada nos deberíamos perder. La resurrección de Jesús es el fundamento de nuestra fe, y celebrar el triunfo de la VIDA sobre la muerte en una noche tan especial me produce, personalmente, una gran alegría y me anima para seguir tratando de ser testigo de Cristo en el pequeño trocito de mundo en el que vivo.

Hace ya muchos años que asisto a la Pascua Xove de Mondoñedo, primero como participante y más tarde colaborando en su preparación, y sin duda lo que más me impactó desde el primer año fue la celebración de la Vigilia Pascual. Se trata de una celebración larga, pero muy hermosa y llena de símbolos que tratamos de cuidar para no perdernos ningún detalle del significado de esa noche especial.

La Vigilia se divide en cuatro partes: la primera es el rito de la luz, que comienza con una hoguera y la bendición del fuego nuevo, símbolo de Cristo. Después viene el rito de la palabra, en el cual vamos recordando, a través de las lecturas, la historia de un pueblo que se siente acompañado por Dios, y que culmina con una gran explosión de júbilo con el texto de la resurrección. La tercera parte es la liturgia bautismal, donde tenemos la oportunidad de renovar, conscientemente, las promesas que otros hicieron por nosotros cuando éramos niños y que nos hacen discípulos de Cristo. Finalmente llega la liturgia eucarística, alimento que nos ayuda a mantener viva nuestra fe. Todos esos momentos están acompañados de múltiples símbolos: fuego, oscuridad, luz, agua, ofrendas, flores, gestos… y también de muchos cantos alegres que nos sirven además para comprender mejor el significado de todo lo que estamos celebrando.

Después de tantas Vigilias celebradas en el seminario de Mondoñedo, tengo que decir que sigo viviendo esta celebración de una forma muy intensa, y que es uno de esos momentos en los cuales me siento más que nunca en comunión con todos los cristianos del mundo, porque la dicha de saber que Cristo vive en cada uno de nosotros es verdaderamente contagiosa.

Finalmente llega la mañana del domingo, después de una intensa noche de fiesta, y ese momento, triste por lo que tiene de despedida de la gente con la que acabamos de compartir unos días tan especiales, es también un momento de esperanza, ya que nos hacemos conscientes de la necesidad de llevar al mundo aquello que vivimos y celebramos la noche anterior. ¡Menuda responsabilidad! Como dice la canción con la que nos despedimos en Mondoñedo, “a nosotros se nos pide que seamos corazón”. Ojalá sepamos ser corazón de un mundo que tanto lo necesita.

¡Feliz Pascua de Resurrección a todos!

Cristo ha resucitado

16 Abril, 2006 Escrito por: Redacción NF Tema: Crónica de actividades, Pascua Xove Xa van 313 comentarios →

Fai click para ampliar

La Pascua Xove terminó, un año más, y van 16. Todos están ya en sus casas o en camino. Nuestros amigos de Gijón se fueron, despedidos por el “adios con el corazón” y “Asturias, patria querida”. También el resto de participantes se fueron marchando.

Sobre la Vigilia, escribiremos. Pero casi mejor que pasamos el testigo, para que en los comentarios quien quiera nos cuente su experiencia brevemente. Estaremos todos en contacto, porque tenemos las direcciones y teléfonos de los participantes. No se descartan excursiones a Asturias, o la participación en actividades de verano. Pero antes está el Festival de la Canción Vocacional en As Pontes.

Iremos colgando fotos a medida que nos vayan llegando, en los próximos días. Con todo, nuestro correo está disponible para compartir experiencias e imágenes. Hacednos llegar imágenes, para que las veamos todos. No os corteis, hagamos de la web la continuación de nuestro encuentro.

De momento, nos vemos en los comentarios.

Desde aquí, y hasta que repongamos fuerzas de tanta fiesta y tan pocas horas de sueño, sólo nos queda agradecer al Seminario la acogida, de la mano de su vicerrector, Fran G. Dopico, su administrador, Rubén Prieto, y de todos los que están detrás de la organización: Laura Escudero, Mónica Prieto, Raquel Barreira, Moncho Noche, Ana Barro, Carmela Lamas, Lucía Quelle, Tere Nécega, Antonio Valín, Jess Garrido… y tantos otros.

.:NF:. E-mail de Nova Fronteira
.:NF:. E-mail de Pascua Xove

.:NF:. Fotos de la Pascua Xove 2006 (iremos actualizando)