De convivencia en Foz
Chéganos esta crónica, escrita en conxunto por rapaces de confirmación de varias parroquias da Unidade Pastoral de Vilalba. Os rapaces animan a todos a ser xornalistas por un día e escribir tamén as súas crónicas para seren publicadas en Nova Fronteira.
En abril, a finales, nos fuimos con nuestros catequistas hasta Foz, a un colegio de monjas para tener una convivencia. Ibamos a ser de toda la costa, pero al final sólo fuimos nosotros, Vilalba y demás.
Con todas las coñas, nos juntamos casi 50 de varias parroquias que llevan estos curas; también fueron nuestras catequistas. Allí estaban dos personas esperandonos: un tal Simón, que es profe de religión en S. Cibrao, y otra colega, Tere, que da clase en Burela. Ellos son los que llevaron la convivencia.
Después de hacer juegos de presentación, de esos que sirven para no pasar más corte, rezamos un poco y nos metimos en el tema: Ser cristiano. Preparó Tere un powerpoint y un pequeno trabajo de grupos. Y a comer!
Estuvimos jugando un rato en el pedazo pabellón que tiene ese colegio (qué pasada! ya nos gustaría, ya!) y después de la puesta en común, y otra oración, nos fuimos a la playa.
De regreso hablamos muchas historias, pero sí coincidimos en algo: nos gustó, lo pasamos bien y aprendimos cosas. Además, muchos vamos al mismo instituto, y así pasamos un día juntos.
Uno de los catequistas me animó a escribir esto, y el cura me dijo que le habían pasada las fotos, así que me animé. La verdad es que estuvo bien, y… en las fotos no estamos nada mal, sobre todo alguno y algunas.
Conclusión: cuándo hacemos otra? No sé que hablaban por ahí con el cura de ir a Cerceda en el verano; yo… me apunto por si se animan (habrá que animarse…
No pongo mi nombre, me da corte, pero si que me gusta escribir. Oye tíos, por que no contáis qué hacéis? Los catequistas nuestros nos animan a escribir, y vosotros que?



