.:Nova Fronteira:.

Benvido a NF. Un blog feito desde a diocese de Mondoñedo-Ferrol (Galicia), onde te podes expresar. Un punto de encontro para a xente nova

Archive for Mayo, 2006

Máis oferta para o verán: Camiño de Santiago

22 Mayo, 2006 Escrito por: Redacción NF Tema: Convocatorias 1 persoa dixo algo→

Chéganos a convocatoria do Camiño de Santiago que organiza Dedinex, a Delegación de Pastoral de Infancia e Xuventude da diocese de Mondoñedo-Ferrol.

O camiño de Santiago está dirixido a todo aquel xove maior de 16 anos, con espíritu peregrino, que queira pasar uns días de convivencia con máis rapaces. As datas son, do 30 de xullo ata o 6 de agosto, saído dende Vilalba, lugar polo que pasa a ruta Norte.

Para participar, ademáis de ter que estar dispostos a camiñar 100 km, é preciso levar a tarxeta sanitaria, DNI e todos os útiles necesarios.

As prazas son limitadas, polo que se recomenda a inscrición canto antes, mandando unha carta cos datos persoais (nome completo, enderezo e teléfono) a: Delegación de Pastoral Xuvenil; R/ As Pedreiras s/n. 27800 Vilalba, Lugo.

Máis información no teléfono 982510406

Campamento diocesán 2006

15 Mayo, 2006 Escrito por: Redacción NF Tema: Caixón de sastre, Convocatorias Xa van 3 comentarios →

Fai click para ampliar

Unha das actividades “estrela” do verán diocesán terá lugar en Lourenzá do 14 ó 23 de xullo. O campamento diocesán 2006 vai dirixido a rapaces de oito a dazaseis anos, que queiran pasar uns días distintos, de xogos, convivencia e fe con outros rapaces de moitos lugares distintos.

O prezo do campamento é de 80 ¤ (tamén hai becas), e nel os rapaces terán tempo a facer talleres, ir á piscina, facer xogos de todo tipo, coñecer amigos… Todo nun clima de festa, e cos valores cristiáns como telón de fondo.

Se queres máis información, has de chamar ós seguintes teléfonos: 982521000 ou 636010678, ou ben mandar un correo electrónico a campadiocesano@hotmail.com.

Para facer a preinscrición, has de mandar unha carta a este enderezo electrónico ou ó Apdo. 33 de Mondoñedo, CP: 27740, cos seguintes datos: nome do rapaz, curso, enderezo postal completo, teléfono, data de nacemento, parroquia, medicación que toma e alerxias.

Como as prazas son limitadas, cómpre enviar a solicitude de preinscrición antes do 19 de xuño.

Lo que no está de moda

10 Mayo, 2006 Escrito por: Redacción NF Tema: Novas e medios Xa van 330 comentarios →

*Por Daniel Basteiro, aprendiz de periodista

Documentos TV ha cumplido veinte años. Para celebrarlo, La 2 está emitiendo cinco documentales de producción propia (es decir, que no compran programas hechos en otros países, por otras cadenas) los martes en horario de máxima audiencia: el último lo pudimos ver hace unas horas: “feliz vida loca”, la historia de un fotógrafo que capta amaneceres con su cámara, al tiempo que ahonda en los fundamentos de la felicidad y la infelicidad.

Con toda seguridad, Pedro Erquicia (el caricaturizado responsable del programa) no desayunará con unos grandes datos de “share”. Lo más probable es que quede por detrás de sus principales competidores. Por si fuera poco, un documental de 90 minutos requiere en ocasiones meses de trabajo: documentación, guión, producción, equipos técnicos, montaje… con lo que la redacción coste/audiencia hace de estos formatos casi un lujo asiático.

En pleno debate por el modelo de televisión pública, TVE ha buscado una fórmula comercial con una plantilla y unos métodos que respiran el aire viciado del acomodamiento del funcionariado, la sobredimensión de la plantilla y la falta de competitividad.

Pese al tamaño de la deuda, que se sitúa en torno a 8000 millones de euros (que es, por ejemplo, el dinero que mueve la universidad), y los informes de comités de “sabios” (pdf) la situación se ha vuelto insostenible y sin visos de cambiar.

Hay algunos que proponen una televisión pública, de servicio público, que no tiene que ser líder en todas las franjas. Es más, que no tiene que ser rentable, pero sí bien financiada. RTVE tiene la mayor red de corresponsales internacionales, los medios para hacer la mejor televisión, la posibilidad (muy cuestionada) de formar al tiempo que entretiene. El problema es que puede que esa televisión no venda tanto como otras. Incluso más: puede que esa televisión sea sólo para valientes minorías con lo que el servicio público pasaría a ser cuestionado por caro.

Si bien hay que buscar una televisión que no constituya una sangría para el Estado, que no esté llena de acomodados periodistas, que no sea un instrumento político, cuando hay buenas oportunidades (como las de hoy), la sociedad prefiere hacerse la foto en la llamada “telebasura”, culpando al propio medio de sus carencias más íntimas.

  • El documental

“Feliz vida loca” es el camino geográfico de un fotógrafo por toda España, buscando amaneceres. Ellos son la excusa para la búsqueda de la esencia de la felicidad y el retrato de una sociedad (la española), que pese a tener las necesidades básicas cubiertas, es cada vez más infeliz. El amanecer es la frontera entre la noche y el día, la luz y la sombra, la felicidad y la tristeza.

Desde el marco legal de la autorealización como pueblo o nación, hasta el número de suicidios, el impacto de la depresión, o el goce estético, el fotógrafo va captando instantáneas de personas con las que se encuentra, realidades concretas que forman parte del carrete de su vida.

  • No sólo es un programa

Tras Documentos TV va Enfoque, presentado por Elena Sánchez, programa de debate que se centra en la financiación de la Iglesia (la semana que viene hablará de eutanasia). Si bien el tiempo televisivo hace que nunca se llegue al fondo, sí se dan algunas pinceladas, de la mano de expertos y algún infiltrado. Una pena que ni el gobierno, ni la Iglesia se hayan querido sumar.

Pero ya no sólo Enfoque. Después viene La Mandrágora (programa dedicado al mundo del teatro), y después… ¡Redes! del característico Eduard Punset. Y antes, La 2 Noticias, el siempre premiado informativo alternativo, y antes Miradas 2. Por oferta que no sea.

  • El eterno problema

Sentar a cuatro “periodistas” frente a un famoso, para desconstruir inteligencia es barato y muy rentable. Hacer televisión de calidad es caro, y no es vista. Por si fuera poco, cuando un programa tiene poca audiencia se bromea, diciendo que sólo La 2 tiene menos cuota de pantalla.

Entre tanto, el nivel cultural de la sociedad sufre de corazón, el de lectura está en cuidados intensivos y el de la televisión ya casi se ha extinguido. La sociedad nos muestra su reflejo más sincero y desesperanzador.

Artículo inicialmente publicado en porsilasmoscas.net

¿ É o que oio o que me gustaría oir?

08 Mayo, 2006 Escrito por: Lucía Quelle, diplomada en Relacións Laboráis Tema: Caixón de sastre Xa van 32 comentarios →

Lucía QuelleNeses momentos nos que remata unha clase e te preparas para a seguinte, cando ninguén pensa máis que en a ver cando se remata xa a mañá, atópome de repente con que hai xente que comenta cousas como: “ como pode haber xente que crea o que alguén escribiu fai moitos anos?” “ Como aínda pode quedar xente que se adica a ir á misa nos tempos que vivimos? Non teñen nada mellor que facer?” “ Como alguén pode crer que un Señor dixo levántate e anda, e iso cumpriuse?” No outro extremo do pasillo oio que outros contestan dicindo: “ é mito ou realidade? “ Que hai de malo en escoitar o que para min é importante?” “ Como alguén pode crer no que un adiviño conta e non poda entender que eu creo nunha historia trala que se atopa unha realidade?”

Comentarios como estes rodéannos diariamente atopémonos onde nos atopemos. Xente que intenta comprendernos, xente que non o intenta, xente que cre coma nós, xente que discrepa con nós, xente con inquedanzas, xente “pasota”, pero en resumo, xente, xente para quen a relixión, dun xeito ou doutro, forma parte dos seus pensamentos, e incluso ás veces, sen sabelo están no fondo das súas actitudes.

Pero ás veces, non é doado combatir esas opinións, especialmente no mundo universitario, onde a maioría pensa ao revés de min. Cada vez vivo con máis tristeza eses comentarios sabedora de que todo o que poda decir é motivo de risas. Pero aínda así, ese Algo supón algo na miña vida, e seguirei aí onde estou e vivindo o que vivo. Non é cousa de facer moitas fazañas, senón de ir pouco a pouco dándose conta de que ser indiferente non chega, pero ir en contra tampouco serve.

Aínda así, con esto, os que cremos acabamos por pensar, que temos Algo en que creer, Alguén a quen seguir, unha mensaxe que transmitir, en conclusión, unha misión que cumplir.

XLIII Xornada de Oración polas Vocacións

05 Mayo, 2006 Escrito por: Rubén Prieto, sacerdote diocesano Tema: Convocatorias 1 persoa dixo algo→

Baixo o lema “Ditosos coma Ti” a Igrexa tera presente este domingo tódalas vocacións cristianas. A XLIII Xornada de Oración polas Vocacións, quere ser este ano unha chamada a mirar a figura dun Xesús cercano a xente máis necesitada. Fundamentar a entrega da propia vida na misericordia, e dicir no amor ós demais, e un acerto desta campaña. A misericordia, etimoloxicamente ter un corazón pobre, é unha practica pouco valorado hoxe, pero afín a tódalas voacións cristiás. Que a Igrexa dedique este IV Domingo de Pascua e rezar polas vocación é un feito ben importante para que todos e todas nos plantexemos e renovemos a nosa propia vocación.

Renovar a vocación precisamente dende esa misericordia de Deus, como nos amosa todo o evanxeo de Lucas, o amor entrañable de Deus. Ser misericordiosos coma Tí, non debera quedar nun simple lema desta xornada, senón que debería ser o lema que encabezase a nosa propia vida. Ser misericordiosos coma Deus e o fundamento desa fe viva, resucitada e pascual que estamos a celebrar

Toda vocación nace precisamente dese misterio pascual que inunda a vida do ser cristián. Aproveitemos esta xornada de oración para enchernos da misericordia de Deus. Ogallá que saibamos estar abertos á vocación a misericordia.

Jesús, Buen Pastor,
queremos seguir tus pasos.
Danos tu Espíritu,
para aprender a vivir en la misericordia.
Ayúdanos a descubrir la gratuidad de tu amor,
entrega generosa, don de vida que se regala.
Queremos compartir tu sueño
de construir un mundo justo,
donde exista igualdad
y una fraternidad real,
donde haya pan para todos
y la libertad sea una luz
que ilumine a todos las personas.
Danos tu Espíritu, Jesús, Buen Pastor,
para perseverar
en nuestra búsqueda,
para seguir en camino,
para animarnos a la esperanza activa
de hacer un Reino de paz
y de bondad para todos.
Jesús, Buen Pastor,
que pasaste haciendo el bien,
viviendo la misericordia
en la atención a los enfermos,
en la búsqueda de los marginados,
en la denuncia de las injusticias,
en la apertura al Dios de la vida,
en la enseñanza paciente

Harijans, un plato forte

03 Mayo, 2006 Escrito por: Javier Santiago, sacerdote diocesano Tema: Música 1 persoa dixo algo→

Escoita ó tempo que navegas! Esta canción chámase Un plato fuerte, do grupo Harijans.

Javier SantiagoHarijans (MAC) xurdiu en Málaga en 1971 e que actualmente encóntrase en varias parroquias de Málaga e en zonas de misión de Venezuela e Ecuador.

Harijans é un grupo músico-vocal católico do Movemento de Acción Cristiá, que significa en hindú “fillos de Deus”. É a palabra de amor coa que Gandhi se dirixe ós parias, ós desprazados e últimos da sociedade india, ós que non contaban para nada. Harijans xurde como tal en 1989 no seo do MAC e o seu carisma é a evanxelización de nenos e xoves, especialmente os máis alonxados da Igrexa.

Na súa páxina web podemos coñecer o percorrido deste grupo e a súa producción musical, e o mellor é que podemos descargar non só as letras e acordes das cancións senón tamén os mp3 das mesmas.

Sobre a canción que escollín só comentar que é un indicativo do estilo fresco e xuvenil que ten este grupo, teñen as súas cancións ese bo sabor que deixa o anuncio do Evanxeo en tódalas súas modalidades, sempre facéndose novo, atrainte e transformador de realidades. É unha ocasión máis para coñecer novas realidades, proxectos, compromisos e sobre todo descubrir que non vamos sós no camiño da fe.

Un plato fuerte

O ultimo disco de HarijansCojan lápiz y papel, apunten esta receta, de un plato que sabe a gloria y que huele a vida eterna:

  1. Tiempo de preparación: dura toda la vida.
  2. La dificultad será: según como se mida.
  3. Del coste económico te digo de momento: que no es necesario ser rico y con fundamento.
  4. Alto aporte energético.
  5. Apto para diabéticos.
  6. Para que este plato salga bien el secreto está en ponerle Fe.
  7. Del congelador saca tu corazón, por lo demás la despensa se llama oración. Toma de allí la paciencia, la fe, la esperanza, el servicio, el amor.
  8. Y un poquito perejil pa que de sabor, la sal serás tú, el salero Dios, pon a fuego lento tus pensamientos que si te quemas serás humo al viento.
  9. Y un poquito perejil, la sal serás tú, ponte a fuego lento, no seas humo al viento.
  10. A la hora de repartir: sirve tú la mesa.
  11. Date a todos por igual: no hagas diferencias.
  12. ¿Por qué si Dios es Padre y todos somos hermanos, unos mueren de hambre y otros comen a dos manos?
  13. La vitrocerámica no funciona en África.
  14. Todo corre a cuenta de un gran chef que quiere invitarnos a un buffet.
  15. En el banquete del Reino de Dios los despreciados ocupan el puesto de honor.
  16. Si algún hermano no tiene tu amor a este plato le falta sabor.