.:Nova Fronteira:.

Benvido a NF. Un blog feito desde a diocese de Mondoñedo-Ferrol (Galicia), onde te podes expresar. Un punto de encontro para a xente nova

Archive for the ‘Música’

El sueño de morfeo

21 Febrero, 2006 Escrito por: Javier Santiago, sacerdote diocesano Tema: Música 1 persoa dixo algo→

Escoita ó tempo que navegas!Esta canción chámase Tan solo amor, do grupo El sueño de morfeo, dentro do disco “Del interior”.

Javier Santiago“El sueño de Morfeo” é un grupo asturiano de actualidade nacional que ten unhas cancións pegadizas e que se lanzou á fama a partires da canción “uno más uno son siete…”, que serviu de sintonía á serie Los Serrano que se emite en Tele5. As súas cancións teñen certo signo folk polo que moitos catalogan a este grupo como de música celta, sobre todo polo uso de instrumentos populares como a gaita, tamén trae ó noso recordo as cancións daquel outro grupo coñecido The Corrs. Para saber máis deste grupo podes visita-la súa web.

Respecto a esta canción que escollin é unha proposta para que cada un se vexa reflexado na letra, parte dunha realidade: a necesidade da relación con aquel que sempre está ahí a pesares de que nós vivamos tantas veces coma se El non figurase; é unha invitación a buscar respostas, a descifrar sentimentos, imaxes, circunstancias, experiencias… ¿non é iso ó que nos invita Xesús no seu anuncio do Evanxeo?

Tan solo amor

Hay días que no me concentro
Días en los que eres tú mi único consuelo
Días que me falta el aire hasta para respirar
Días que no soy capaz de encontrarte
Allí estabas tú pero yo no te veía
Me empeñaba en ocultarte tras mi melancolía
Te quería y no te quería, me atrevía y no me atrevía
confesar ante ti lo que sentía
He buscado en los siete mares y allí no te encontré
Me he recorrido los continentes más tampoco allí te hallé
Miré en el interior, me dijeron que era lo mejor
Envuelto en el corazón brillabas cual si fueras tan sólo amor
Ay tan sólo amor, tan sólo amor
A menudo me pregunto la razón
por la que el hombre pone obstáculos a su corazón
y si te sigo y si no te sigo y si de una vez me decido
a pensar más allá de mi voluntad
He buscado en los siete mares y allí no te encontré
Me he recorrido los continentes más tampoco allí te hallé
Miré en el interior, me dijeron que era lo mejor
Envuelto en el corazón brillabas cual si fueras tan sólo amor
Ay tan sólo amor, tan sólo amor, tan sólo amor, tan sólo amor…..

Dando a nota

17 Febrero, 2006 Escrito por: Redacción NF Tema: Música 1 persoa dixo algo→

“Algunhas veces estás tan lonxe coma a lúa,
algunhas veces es tan próximo coma a miña pel,
e rodéasme como unha néboa invernal
e ves a min e queimasme cun bico.
E o meu corazón arde por ti,
o meu corazón arde por ti”

Raquel PitaEsta é a letra dunha canción. Ata aquí todo normal. Podería ser a letra dunha canción de La Oreja de Van Gogh ou de Álex Ubago. Tampouco nos estrañaría ¿non? Pero ¿que sucedería se che digo que se trata dun grupo de pop-rock que se está referindo ao amor de Xesucristo? ¿Imaxinas a Maná ou a Red Hot Chili Peppers cantando algo semellante?

Chámanse Delirious, son un grupo británico, cristiáns protestantes e teñen un estilo semellante a U2 e Radiohead pero con personalidade propia. Con máis de 12 álbumes no mercado, fan concertos por todo o mundo e chegan a países tan diferentes como Suiza, Indonesia ou Canadá. Foron teloneiros de Bon Jovi na súa última xira por EE.UU e tiveron algún single no Top 40 británico.

Na pasada Xornada Mundial da Xuventude en Colonia (Alemaña) foron un dos grupos que formaron parte dos concertos de clausura no Marienfield. A pesar de que estaba alí, non os puiden escoltar. Así que, cando hai 4 meses uns amigos me dixeron que ían a Londres a velos actuar, non o pensei: ¡alá fumos: directos ao mítico Royal Albert Hall e estaba a rebosar! Para min supuxo a constatación de que era posible algo que levaba tempo buscando e non daba atopado: música moderna que nas súas letras falase de algo tan vital para min como ese encontro persoal con Xesucristo que cambia a vida radicalmente.

Un grupo que non ten nada que envexar na calidade musical, na estética e na posta en escea aos grupos modernos actuais pero que sae dos tópicos das cancións de amor de parella. Ata agora o que coñecía de música cristiá eran cantautores que estaban moi ben para orar, para reflexionar pero moi lonxe do estilo de música pop-rock que escoitamos tantos xoves no noso día a día. Como di unha páxina web que os recomenda: “lo más interesante del grupo es su falta de complejos para expresar su relación personal con Jesús de Nazaret dentro y fuera de sus letras. Probablemente esa actitud tan políticamente incorrecta les haya restado el “éxito” mediático que podrían haber logrado si se hubiesen dedicado a cantar al amor ambigüo, al sexo o al baile del gorila”.

¿Que tal se os católicos valoramos este acerto dos nosos irmáns protestantes, especialmente agora que temos tan recente a oración pola unidade dos cristiáns? Porque verdadeiramente dan a nota: ¡un 10!.

La 5ª estación

23 Enero, 2006 Escrito por: Javier Santiago, sacerdote diocesano Tema: Música Xa van 2 comentarios →

Javier SantiagoLa 5ª estación é un grupo de música pop-rock que nace en Madrid con ganas de ser distinto no universo musical que coñecen. A finais do 2001 graban a súa primeira maqueta con Ángel Reyero (guitarra rítmica), Pablo Domínguez (guitarra) e Natalia Jiménez (voz); pero onde realmente comezarán a súa subida ó éxito será en México, pois é alí onde cobrarán cada vez máis fama co seu primeiro disco “Primera Toma” (2002). O contacto con este país e coa realidade latinoamericana deixará a súa impronta e de aí nacerá un novo proxecto musical máis maduro e co que voltarán á nosa península no 2004. En México acadaron o Disco de Ouro polas ventas desta gravación neste país. A última producción que temos no mercado de La 5ª Estación é “Acústico” (2005), recopilatorio dos seus éxitos.


Hay una niña sola en su habitación
Jugando con el aire y su imaginación
No comparte tesoros ni tampoco secretos
Su universo es grande más que el mundo entero
Ella ríe sin saber por qué, ella habla si saber por qué
Ella mira a su alrededor y no ve más que dolor
Niña que va a ser de ti sin sueños que cumplir
Con tu vida, no querrás seguir…
Niña que va a ser de ti sin sueños que cumplir
Con tu vida, no querrás seguir…

(Seguir lendo a letra de Niña)

Sobre Niña, unha das cancións do seu último disco, a primeira vez que a escoitas imaxinas con facilidade a situación dunha nena que vive rodeada de problemas. É doado ter esta impresión non só pola música senón tamén pola expresividade da intérprete. Tendo en conta que este grupo coñece a realidade latinoamericana, a miña imaxinación transpórtame a realidades concretas de marxinación… pero é a miña intuición. Realmente non sei qué historia hai detrás desta letra, pero si traduce unha situación de soedade, de medo, de tristura, de ganas de fuxir da realidade. ¿Cantos nenos e nenas no mundo non viven nesta situación extrema a causa da guerra, da explotación infantil, do maltrato familiar…? Escoitando esta canción venme á memoria un documental que gravei hai unhas semanas do programa “Documentos TV” que leva o título de “De guerra y niños”, podía poñerse esta canción como fondo ante as imaxes de dor, sufrimento e abandono que vin nos ollos daqueles nenos e nenas.

Título da canción: Niña| Grupo: La quinta estación | Album: Acústico (2004)| Páxina oficial do grupo|

.:Música:. Kairoi, un grupo que vive intensamente

31 Diciembre, 2005 Escrito por: Javier Santiago, sacerdote diocesano Tema: Música Xa van 6 comentarios →

Escoita ó tempo que navegas!Esta canción chámase Carta a un general, do album Contracorriente.

Javier SantiagoPalabra grega, do plural Kairós, significa o tempo vivido intesamente. Con este nome o grupo musical Kairoi aportou ó ámbito musical cristiá momentos intensos de vivencia coas súas cancións, sendo un Kairós para todo o mundo da presencia de Deus Pai e Nai que nos ama e salva en Xesús.
KAIROI nace no ano 75 dende a experiencia dun grupo de irmáns maristas que comprenderon a música como un excelente medio para a evanxelitzación. Dende 1988 ata 1992 tiveron un gran número de actuacións en público, popularizando entre os movementos de xoves e as parroquias as cancións que xa apareceran en grabacións. Actualmente preparan temas novos e colaboran en proxectos musicais diversos.

Pode que este grupo a moita xente non lle diga nada, pero se participamos nunha eucaristía de calquera das nosas parroquias onde exista un coro xuvenil, de seguro que se examinamos os seus repertorios musicais descubriremos cancións de Kairoi.
Por exemplo: Jesús es, Jesús es Señor…; El Señor está aquí, nos regala su paz…; Caminad mientras teneis luz…; María, madre del amor das tu corazón al pie de la cruz…; El Señor es la esperanza de la vida y el amor…; Vale más hablar con Dios…; El Señor nos has reunido junto a Él…; Me has seducido, Señor, con tu mirada…; Tantas cosas en la vida nos ofrecen plenitud…; Como el Padre me amó yo os he amado…; Querido Padre cansado vuelvo a ti…; Paz en la tierra, paz en las alturas…; etc.
Como podedes comprobar, dende o ano 1979 que comezaron a darse a coñecer, Kairoi editou diversos proxectos musicais, a maior parte deles en lingua catalá, pero que tiveron gran difusión.

Portadas dalgúns discos de Kairoi